Burhan Sönmez’in klasik bir Odysseus imgesi yerine batıyı ve doğuyu bir çatı altında buluşturması, hem kendi edebi izleğinin devamı niteliği taşıyor hem de bu toprakların figürlerine önemli bir soru soruyor: Gittiğiniz evle döneceğiniz ev birbirine ne kadar benziyor?
Doğrusu, sistemin tahlilini yaparak geliştirilen devrimci bir duruş ve düşünüştür. Devrimci bir duruş ve düşünüş, hem bireyi hem de kitleyi ilgilendirir. Öyleyse kitle ile birey ilişkisinde kitlenin ezici coşkusu altında ezilmek değil, onu yeniden estetize etmenin yolunu bulmak lazım. Demek ki kitlenin pratiğini, sanat pratikleri aynı zamanda estetize eder, kalıcılaştırır, geleceğe bir ses olarak götürmeye çalışır.
Sonuç olarak Sarı Yüz’ün Trump’a rağmen ırkçılığa, beyaz üstünlükçülüğe karşı çıkabilen ABD okuyucusunda bu kadar ses getirmesi eşyanın tabiatındanken şu soru giderek büyüyor kafamda: biz ne alaka?
Ev nivîs tenê bi Kurdî he ye.
