Tarih: 27/05/2026 | Okunma: 595 Bilge Aksu

Mersault sahilde Arap’ı vururken, mahkemede hakimi dinlerken olaylara Istvan’ın kayıtsızlığıyla yaklaşır ama Albert Camus bir 20. Yüzyıl yazarı gibi davranır. Klasik bir geleneğin devrimcisidir. David Szalay farkını burada ortaya koyuyor. 21. Yüzyılın herkes için sığlaşmış ilişki dinamiklerine, çağın gerektirdiği ölçüde kısa ve doğrudan cümlelerle, bir TikTok videosu kaydırıp yeni maceraya geçtiğimiz içerikler üretir gibi değiniyor.

Tarih: 03/04/2026 | Okunma: 867 Bilge Aksu

Yıllar evvelki yurt günlerimden hatrımda kalan bir söz var. Herhangi bir eleştiri, uyarı yahut tartışma ortaya çıktığında birileri üsluptan şikayet edince takkeli hoca abilerimiz “Zarfa değil, mazrufa bak mübarek!” diye azarlardı insanı. Neticede söylenen şeyin şekline değil de içeriğine bakmak gerekiyordu. Bazılarımız “Ama üslup da önemlidir!” diye karşı çıkmaya kalktığında bu kez, “Lafın tamamı aptala söylenir…” cümlesini duyup mecburen susarlardı.

Tarih: 18/03/2026 | Okunma: 878 Bilge Aksu

Başka hikayelerdeki insanlar yalnızca öyle oldukları için öyle davrandıkları halde, Kurtuluş’un geçtiği coğrafyada birçok davranış, düşünce ya da yaşantı öyle olmaları dayatıldığı için ortaya çıkar.

Tarih: 25/11/2025 | Okunma: 831 Miheme Porgebol

Her çalışmada estetik duyarlılığın, kaygının yansıması gerektiğini düşünmekle birlikte, merkeze alınması konusunda bazı çekincelerim var çünkü demokratik komünal bir topluluğun harcı ahlak ve politikadır. Estetik bu harcın, yani içeriğin, varlık biçimini ifade ediyor. Kuşkusuz varlık formsuz gerçekleşmez ama amorf sosyolojiyi de eleştiriyoruz. Peki bu amorf hali güzel bir forma nasıl kavuşturacağız?