Ekosistemin sağlıklı işleyişine zarar veren ancak patlamalar, yangınlar gibi çarpıcı görüntülerle medyaya yansımadığı için kamuoyu tarafından yeterince dikkate alınmayan yavaş şiddet eylemleri de İliç’teki gibi anlık, görsel olarak tehlikenin boyutunu anlatan felaketler de eko-kırım suçlarıdır.
Depremler sonrası karşılaşılan durumun gayet tabii tepeden inmeci yönetim anlayışından ve harekete geçilmesini tek bir kişinin vereceği talimata indirgeyen yaklaşımdan kaynaklı olduğu biliniyor. Zaten tam da bu sebeple depremlerin ilk 72 saati içerisinde tüm Türkiye halklarının doğrudan şahit olduğu ihmaller silsilesi ortaya çıktı.
Otel sahipleri, fenni mesuller, mimarlar, mühendisler, belediye görevlileri ve bunu takiben bakanlık çalışanları, yani bu olayı görmezden gelen, bu olay yokmuş gibi davranan ama yanlış yaptığını bile bile imzalar atmaya devam eden, sorumlu olan herkesin peşine düşeceğiz. Bu olaydan sorumlu kim varsa...
Böylesine büyük bir felaketten yurttaşların beklentisi, devletin hızla müdahale ederek enkaz altındakileri kurtarması, barınma ve sağlık sorununu bir noktaya kadar çözmesiydi. Oysa AFAD üçüncü güne kadar yoktu, AFAD göründükten sonra da ciddi bir hazırlığının olmadığı görüldü.
