İsrail, rejimin baskı ve zor aygıtı olan kurumları bombalamaktan kaçındı. Bu da İsrail’in başından beri bir “rejim değişikliği” politikası olmadığını gösteriyor.
Türkiye solunun, kitabi geleneğinin her yönüyle muhafazakâr olması önemli bir nedendir. Elbette sosyalist düşüncenin kuramcılarının muhafazakarlığı değil, kapitalizmin yeni analizlerine ilişkin düşünce geliştirmektense eski geleneğe bağlanmak anlamında bir muhafazakarlıktır bu. Bir başka neden yine birincisine bağlı olarak, zihinsel tembellikle ilgilidir.
Fanon, Marksizmi Avrupa-merkezci sınırlarının ötesine taşıdı. Benim kültürel olarak Batılı Marksist bakış açım, Fanon’un Cezayir’de yüzleştiği sorunları kavrayamıyordu, hatta hiç anlayamıyordu. Oysa modernleşme, bana göre, bunların hepsini doğrudan ortadan kaldırmak demekti.
Barış, bir uzlaşma değil, yeni bir yaşam tarzıdır. Devletin ve sermayenin merkezde olduğu bir toplumsal mühendislik yerine, toplumun öz gücüne ve örgütlenme yeteneğine dayalı yatay ağlar öngörülür. Bu, hem zihinsel hem kurumsal bir dönüşüm gerektirir.